| |
 |
Heren van Bronckhorst
Anno 1140
(in revisie)
|
 |
Willem IV van Bronckhorst, 1356-1399
 Gijsbert
V laat een weduwe en zeven kinderen na. Zijn jongste zoon Dirk krijgt
Batenburg. Vanaf nu zal deze tak Batenburg in bezit houden en door het
leven gaan als Bronckhorst-Batenburg. Dirk wordt de stamvader van een
nieuw geslacht en verwerft vele bezittingen, waarvan de bekendste wel
de heerlijkheid Anholt (Duitsland) is.
Gijbert V's oudste zoon Willem IV volgt hem op als heer van Bronckhorst.
Willem IV zal diverse hoge posten
bezetten, zoals raad
van de hertog, drost en landrentmeester
van Zutphen. Voor dit laatste ambt moet hij hertog Willem I van Gelre
10.000 oude schilden betalen, toentertijd een fiks bedrag.
Willem IV is getrouwd met Cunegonde van Meurs.
Hun dochters Elisabeth en Catharine trouwen na elkaar met Hendrik
II van Wisch. In 1360 trouwt Willem IV's broer Gijsbert
met Henrica
van Dodinckweerde, vrouwe van Borculo.
Voor 1367 verwerven de Bronckhorsten ook het "goet to Hacvorte", want
in dat jaar geeft Willem IV tienden over de boerderij Tiodinck
in leen aan Gerrit I van Hackfort.
In 1392 beleend hij diens zoon Jacob
II van Hackfort met geheel Hackfort.
Dit goed zal tot de verkoop in 1702 bij de bannerij Bronckhorst horen.
Na de dood van hertog Reinald III
laait de twist tussen de Bronckhorsten
versus Heekerens opnieuw op. Willem IV van Bronckhorst leidt het kamp
van de Bronckhorsten. In 1399 trekt hij zich terug en draagt hij Bronckhorst
over aan zijn oudste zoon Gijsbert VI. Op 12 maart 1410 sterft hij. Ruim
tien jaar heeft hij van zijn pensioen mogen genieten.
Gijsbert VI van Bronckhorst en Borculo, 1399-1409
Na
de dood van zijn oom Gijsbert
in 1402 en de dood van zijn neef Frederik,
die in 1405 ongehuwd sterft, erft Gijsbert VI Borculo.
Vanaf Gijsbert VI zal Borculo met Bronckhorst verbonden blijven. Gijsbert
VI overleeft zijn vader niet, want hij overlijdt al in 1409.
Willem V van Bronckhorst en Borculo, 1409-1429
In 1417 komen Willem V en zijn broer Otto onder andere overeen dat de
eerste Bronckhorst houdt en de tweede Borculo
(met Lichtenvoorde) krijgt. Na de dood van Otto in 1420 wordt Willem V
opnieuw door de bisschop van Munster met het goed beleend.
Otto van Bronckhorst en Borculo, 1429-1458
Na de dood van Willem V vallen de goederen weer in één hand. Otto trouwt
twee keer en beide vrouwen zijn niet onbemiddeld. De eerste vrouw is Agnes
van Solms, erfdochter van van Henric van Solms,
heer van Ottestein (bij Ahaus) en zij brengt alle goederen mee. Een voorwaar
prachtige vrouw. Zij schenkt Otto drie dochters, Gijsberta,
Hadewich en Agnes. Zij sterft
al op 29 december 1439. Eind 1440 hertrouwt Otto met Elisabeth,
dochter van Johan I van Nassau-Beilstein.
Zij schenkt hem twee zonen en een dochter, Gijsbert
VII, Frederik en Cunigonda.
Gijsbert VII van Bronckhorst en Borculo, 1458-1489
 Door
zijn huwelijk in 1457 met Elisabeth van Egmond
heeft Gijsbert VII relaties met het geslacht Egmond, dat sinds 1423 over
Gelre regeert. Zijn schoonvader Willem
van Baer, is de broer van hertog Arnold van Gelre. In de burgeroorlog
die in 1465 ontstaat als hertog Arnolds zoon Adolf zijn vader ontvoert,
kiest Gijsbert VII partij voor Adolf. Als hertog Karel de Stoute van
Bourgondië
de orde in 1471 herstelt, heeft Gijsbert VII een groot aandeel in de
samenwerking van de vier kwartieren van Gelre. Hij is medeondertekenaar
van het verdrag waarin graaf Vincent van Meurs tot regent van Gelre
wordt aangesteld.
In de chaos die volgt aan het eind van de vijftiende eeuw in Gelre treedt
Gijsbert VII diverse malen op als belangrijkste edelman in Gelre. Zo verkrijgt
hij van de bisschop van Munster het ambt van landdrost van Zutphen, zodat
hij een gebied ter grootte van de huidige gemeenten Hengelo, Ruurlo, Steenderen
en Zelhem, het ambt Doetinchem
en het Hummelose deel van Hummelo en Keppel bestuurt. In 1477 beleent
de bisschop hem met Borculo. Na de inval van Maximiliaan
I van Habsburg moet Gijsbert VII aan hem in 1481 de eed van trouw
afleggen, die hij ten overstaan van enkele edelen in hetzelfde jaar al
weer tenietdoet.
Voor de bewoners van het dorp Bronckhorst aan de voet van het kasteel
is Gijsbert VII ook van groot belang. In 1482 schenkt hij hun enkele voorrechten,
zodat het juridisch gesproken een stad wordt. Het einde aan de chaos in
Gelre mag hij niet meemaken, al zal hij wel hebben bijgedragen aan het
losgeld voor Karel van Egmond. In december 1489 wordt hij begraven in
het klooster Monnikhuizen bij Arnhem.
Frederik van Bronckhorst, Borculo en Steenderen,
1489-1508
Zijn broer Frederik (geboren 1456) volgt Gijsbert VII op. Hij huwt in
1492 met Mechteld, dochter van de machtige
en invloedrijke graaf Oswald van den Bergh. In 1495 helpt hij hertog Karel
van Gelre kasteel Baer aan te vallen. In 1499 moeten Frederik en de andere
bannerheren zijn trouw bewijzen
aan Maximiliaan I van Habsburg
als Karel van Gelre het in de oorlog slecht vergaat. Echter Maximiliaan
I weet Karel van Gelre niet definitief te verslaan en Frederik moet hem
weer trouw zweren. In 1490 wordt hij door de bisschop van Munster met
Borculo beleend. In 1505 loopt
Frederik weer over naar het Habsburgse kamp en krijgt daarvoor de hoge
heerlijkheid in het kerspel Steenderen. Lang geniet hij daar niet van,
want reeds in 1508 overlijdt hij.
Joost van Bronckhorst en Borculo, 1505-1553
De erfgenaam van Frederik is de dan driejarige Joost. Tot 1518 zal onder
anderen zijn moeder het voogdijschap vervullen. In 1525 moet hij Steenderen
inleveren bij hertog Karel. Vanaf 1533 voert Joost de titel graaf, maar
een oorkonde is hier niet van bekend. Waarschijnlijk krijgt hij deze
titel persoonlijk en wordt niet zijn heerlijkheid tot graafschap verheven.
Hij trouwt in 1530 met Maria, dochter van Joost
van Hoya en Ermgard van Lippe. Dit huwelijk
blijft kinderloos.
Joost maakt het einde van de oorlog in 1538 van hertog Karel van Gelre
tegen Karel V en het einde van een zelfstandig Gelre in 1543 nog mee.
Joost laat zich bij dit 'Tractaat van Venlo' vertegenwoordigen door
zijn richter in Borculo. In 1539 wordt hij beleend met de heerlijkheid Borculo.
In 1553 blaast hij zijn laatste adem uit en is hij bij gebrek aan een
erfgenaam de laatste heer van Bronckhorst. Het kasteel
Bronckhorst komt
in handen van zijn nicht Ermgard van
Wisch.
|
|