"Wichman (II) , 848-86x"

Bijbehorende noten

Verantwoording

Link naar voetnoten en literatuurverwijzingen Om de leesbaarheid op het web te verhogen heb ik er voor gekozen de tekst niet te ontsieren door voetnoten en literatuurverwijzingen. De geraadpleegde bronnen en literatuur zijn op een aparte pagina verzameld.
Langzamerhand zal op deze literatuurpagina een volledig notensysteem worden gerealiseerd. Voor oudere hoofdstukken geldt dat pas bij een revisie noten worden toegevoegd.
Meer over ontstaan, doel en de uitgebreide verantwoording van deze site.

Terug naar hoofdstuk.

  1. Traditiones Corbeienses I, Editie: K.A. Eckhardt, Studia Corbeiensia, Scientia Verlag Aalen, 1970, A§18b.
    "18b: Tradidit UUithmannus comes in Duncgon mansos decem. Testes: Heriman, Uuithard, Hrauuard, Adalhard, Beuo, Frederik, Hildilet, Adalrid, Dagarid, Erp, Addic, Abbo."
     R. Wenskus, Sächsischer Stammesadel und fränkischer Reichsadel, Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen, 1976, p242-244.
    G. Althoff, Adels- und Königsfamilien im Spiegel Ihrer Memorialüberlieferung, Münstersche Mittelalter-Schriften, Bd. 47, Wilhelm Fink Verlag, Munchen, 1984, p65.
    K.H. Schreiber, Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer, Billunger, Herman (II), Wichmann (I), Wichmann (II).
  2. R. Wenskus, 1976, p235, 246-247.
    J.M. van Winter, Het (palts)graafschap Zutphen en het Hamalandse gravenhuis, In: Bijdragen en Mededelingen Vereniging Gelre, deel XCII, Walburg Druk BV, Zutphen, 2001, p69, verwantschapstabel.
    K.H. Schreiber, Billunger, Bennid (I), Wichmann (I), Wichmann (II).
  3. Traditiones Corbeienses I, Editie: K.A. Eckhardt, Studia Corbeiensia, Scientia Verlag Aalen, 1970, A§18b, A§93 en A§122.
    18b: "Tradidit UUithmannus comes in Duncgon mansos decem. Testes: Heriman, Uuithard, Hrauuard, Adalhard, Beuo, Frederik, Hildilet, Adalrid, Dagarid, Erp, Addic, Abbo."
     93: "Tradidit Alfgerus in uice Herimanni quidquid habuit Herimannus in Dunge, mansum unum. Testes: Bado, Horit, Hoger, et alii quatuor."
    122: "Tradidit Redman pro remedio animae filii suis Heriman quidquid habuit in Hasbeke et in Hamershus(un). Testes: UUaldman, UUigo, Ragenheri, Haold et alii quatuor."
    R. Wenskus, 1976, p242-244, 246.
    E. Boshof, Königtum und adelige Herrschaftsbildung am Niederrhein im 9. Und 10. Jahrhundert, In: Klever Archiv - Schriftenreihe des Stadtarchives Kleve, Selbstverlag des Stadarchives Kleve, 1983, p10-11.
    J.M. van Winter, 2001, p69-70, verwantschapstabel.
    "Of deze laatste (Wichman (I), AGS) tot ons familieverband moet worden gerekend, vraag ik me af, aangezien hij optrad bij schenkingen aan de abdij Corvey aan de Weser temidden van mensen als Herman, Redman en Waldman - een door het suffix -man gekarakteriseerde familiegroep dus, die bij de Hamalanders ontbreekt en bij de Billungen maar ten dele terugkeert."
    K. van Vliet, In kringen van kanunniken, Walburg Pers, Zutphen, 2002, p136-137, 144, 202.
    L. van der Tuuk, Noormannen in de lage landen, Omnidruk, Kampen, 2008, p90, 94-96, 100-102.
  4. Regesta Imperii, RI I 1 n. 1084k, RI I 1 n. 1282a.
    D.E.H. De Boer et al., Middeleeuwen, Martinus Nijhoff Uitgevers, Groningen, 2ed., 1995, p81-85, 235.
    H. Halbertsma, Frieslands oudheid - Het rijk van de Friese koningen, opkomst en ondergang, Uitgeverij Matrijs, Utrecht, 2000, p53, 103, 313.
    A. Willemsen, Vikingen! - Overvallen in het stroomgebied van Rijn en Maas, 800-1000, Uitgeverij Thoth, Bussum, 2004, p119.
    R. Schieffer, Die Karolinger, 3ed., Verlag W. Kohlhammer, Stuttgart, 2000, p139-144.
    K.H. Schreiber, Dänemark, Harald III. Klak en Rörik I.
    E.L. Skip Knox, The Orb - Textbooks, Western Civilizations, The Tenth Century.
    L. Stenager, Vikingworld, Viking Chiefs in Western Europe.
  5. OGZ, nr. 45.
    K.H. Schreiber, Herman (II).
  6. P. Leidinger, Untersuchungen zur Geschichte der Grafen von Werl, Verein für Geschichte und Altertumskunde Westfalens Abteilung Paderborn, Paderborn, 1965, p96.
    D.C. Jackman, A Greco-Roman Onomastic Fund, In: Onomastique et Parente dans l'Occident medieval, Prosopographica et Genealogica, vol. 3, Unit for Prosopographical Research, Oxford, 2000, p30, 53.
    J.M. van Winter, 2001, p68-69, verwantschapstabel.
    E. Balzer, Adel - Kirche - Stiftung Studien zur Geschichte des Bistums Münster im 11. Jahrhundert, Aschendorff Verlag, Munster, 2006, p298-305.
    D.C. Jackman, German Counties, Verdun, p2.
    "In 1040 the count of Fivelgau was Rudolf, a member of the Westphalian house of Werl. Despite attempts to document the presence of the counts of Werl in East Frisia at an earlier date, it appears that Rudolf married a daughter of Godfrey the Prisoner and so came to hold jurisdiction in Fivelgau."
    K.H. Schreiber, Brunonen, Ekbert I, Ekbert II.
  7. P. Leidinger, Untersuchungen zur Geschichte der Grafen von Werl, Verein für Geschichte und Altertumskunde Westfalens Abteilung Paderborn, Paderborn, 1965, p96-97.
    "Kein Zweifel kann sein, daß der Komitat Rudolfs von Werl das gesamte Groningerland einnahm, also den Hunse- und Fivelgau, zumal die Erträge seiner Grafschaft doppelt so hoch waren wie die aus die übrigen Komitaten."
    H.H. Jongbloed, Tussen 'paltsverhaal' en 'IJssellinie' - Averarda 'van Zutphen' (†11 augustus [961]) en de geboorte van de graafschappen Zutphen en Gelre (1026-1046), In: Bijdragen en Mededelingen Vereniging Gelre, Historisch Jaarboek voor Gelderland, Vereniging Gelre, Arnhem, 2006, p104-108.
    K.H. Schreiber, Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer, Werl, Rudolf.

Terug naar hoofdstuk.

Gegeven in den jair ons Heren, doen men screeff MM ende VII des Donredages nae sunte Stanislaus dach, dat was op ten twaalfden dach der maent van Aprilis.

Creative Commons LicentieAlfred Stern, 2007-2010

 Deze tekst is geplaatst op 6 oktober 2002. Laatste wijziging: 24 januari 2010.